سورهٔ ۲۶ · جلد ۱۵ المیزان

تفسیر آیهٔ ۴۵ سورهٔ شعراء

فألقى موسى عصاه فإذا هي تلقف ما يأفكون

سورهٔ ۲۶ · آیهٔ ۴۵

فَأَلۡقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلۡقَفُ مَا يَأۡفِكُونَ

آنگاه موسی عصایش را افکند، و ناگهان آنچه را به دروغ و نیرنگ ساخته بودند فرو بلعید.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۴۳ تا ۴۵ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ لَهُمْ مُوسيٰ أَلْقُوا » تا آنجا که می‌فرماید: «تَلْقَفُ مٰا يَأْفِكُونَ»؛ «حِبال» جمع «حَبل» (ریسمان) است، و «عِصِيّ» جمع «عَصا» (چوب‌دستی)، و «لَقْف» بلعیدنِ باسرعت است. و عبارت «ما يأفكون» از ریشهٔ «إفک» و به معنای برگرداندن چیزی از چهره و حقیقتِ واقعی‌اش است؛ جادو را از آن رو «افک» (دروغ و فریب) نامیده‌اند که در آن، چیزها از صورتِ راستین خود به صورتی خیالی دگرگون نشان داده می‌شوند. و معنای این آیات روشن است.

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۴۵ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۷۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/45/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی