تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَأُلْقِيَ السَّحَرَهُ سٰاجِدِينَ قٰالُوا آمَنّٰا بِرَبِّ الْعٰالَمِينَ رَبِّ مُوسيٰ وَ هٰارُونَ » (پس جادوگران به سجده درافتادند؛ گفتند: به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم، پروردگار موسی و هارون). مقصود این است که چون ساحران آن معجزات خیره‌کننده را دیدند، سخت مبهوت و شگفت‌زده شدند و چنان عنان اختیار از کف دادند که بی‌درنگ برای خدای پاک و منزه بر زمین افتادند و سجده کردند؛ پس واژهٔ «القاء» (افکنده شدن) برای به خاک افتادنِ آنان به استعاره آمده است تا نشان دهد که اختیاری از خود نداشتند، گویی بی‌اختیار بر زمین افکنده شدند.