قَالُوٓاْ أَرۡجِهۡ وَأَخَاهُ وَٱبۡعَثۡ فِي ٱلۡمَدَآئِنِ حَٰشِرِينَ
گفتند: «کار او و برادرش را به تأخیر انداز و گردآورندگانی به شهرها بفرست،»
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۳۶ و ۳۷ با هم
و گفته شده است: هیبت و شکوهِ معجزه فرعون را چنان مبهوت و سرگشته ساخت که خودپسندی و تکبرش فرو ریخت و خواری او را فرا گرفت؛ در نتیجه درنمی‌یافت چه بگوید و چگونه سخن بر زبان آورد.
خدای متعال می‌فرماید: « قٰالُوا أَرْجِهْ وَ أَخٰاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدٰائِنِ حٰاشِرِينَ يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحّٰارٍ عَلِيمٍ » («[درباریان] گفتند: کارِ او و برادرش را به تأخیر بینداز و گردآورندگانی را به شهرها روانه کن، تا هر جادوگرِ بسیار ماهر و کاردانی را نزد تو بیاورند»).
گویندگان، همان اشرافِ پیرامون او و بزرگان قومش هستند. و عبارت « أَرْجِهْ » بر پایهٔ قرائت رایج، با سکونِ هاء خوانده شده که فعل امر از «إرجاء» به معنای به تأخیر انداختن است؛ یعنی کار موسی و برادرش را به تأخیر بینداز و به آن دو مهلت بده، و در کیفر یا به زندان افکندنِ آنان و مانند آن شتاب مکن، تا با جادویی همانند جادویشان، به هماوردی با آنان برخیزی.
تفسیر آیهٔ ۳۶ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۷۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/36/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و این کلمه به صورت « أَرْجِهْ » با کسرِ هاء، و «أرجئه» با همزه و ضمِ هاء نیز قرائت شده است، که این دو از قرائت رایج فصیح‌ترند؛ و معنا در هر حال یکی است.
و سخن او که می‌فرماید: « وَ ابْعَثْ فِي الْمَدٰائِنِ حٰاشِرِينَ » («و گردآورندگانی را به شهرها بفرست»)، «المدائن» جمع مدینه به معنای شهر است؛ و «حاشر» از «حشر» به معنای بیرون راندن و کوچاندنِ افراد به جایی همراه با ناآرامی و اجبار است؛ یعنی شماری از مأموران و لشکریانت را به شهرها روانه کن تا هر جادوگرِ بسیار ماهر و کاردانی را که در آنجاست گرد آورند و نزد تو بیاورند، تا به یاری جادوی آنان با آن دو هماوردی کنی.