تفسیر آیهٔ ۳۷ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و تعبیر به «سحّار» (بسیار جادوگر) به جای «ساحر» (جادوگر)، برای اشاره به این نکته است که در آن سرزمین کسانی هستند که از موسی به فنون جادو آگاه‌ترند و در این کار دستِ آزموده‌تر و پرکارتری دارند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۳۶ و ۳۷ با هم

و گفته شده است: هیبت و شکوهِ معجزه فرعون را چنان مبهوت و سرگشته ساخت که خودپسندی و تکبرش فرو ریخت و خواری او را فرا گرفت؛ در نتیجه درنمی‌یافت چه بگوید و چگونه سخن بر زبان آورد.
خدای متعال می‌فرماید: « قٰالُوا أَرْجِهْ وَ أَخٰاهُ وَ ابْعَثْ فِي الْمَدٰائِنِ حٰاشِرِينَ يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحّٰارٍ عَلِيمٍ » («[درباریان] گفتند: کارِ او و برادرش را به تأخیر بینداز و گردآورندگانی را به شهرها روانه کن، تا هر جادوگرِ بسیار ماهر و کاردانی را نزد تو بیاورند»).
گویندگان، همان اشرافِ پیرامون او و بزرگان قومش هستند. و عبارت « أَرْجِهْ » بر پایهٔ قرائت رایج، با سکونِ هاء خوانده شده که فعل امر از «إرجاء» به معنای به تأخیر انداختن است؛ یعنی کار موسی و برادرش را به تأخیر بینداز و به آن دو مهلت بده، و در کیفر یا به زندان افکندنِ آنان و مانند آن شتاب مکن، تا با جادویی همانند جادویشان، به هماوردی با آنان برخیزی.