تفسیر آیهٔ ۳۰ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « قٰالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ » (گفت: حتی اگر چیزی آشکار و روشنگر برایت بیاورم؟). گویندهٔ این سخن موسی (ع) است و مراد از «بشيء مبين» (چیزی آشکار و روشنگر)، پدیده‌ای است که درستی ادعایش را روشن و نمایان سازد، و آن همان نشانهٔ رسالت (معجزه) است که بر راستی ادعای پیامبری از سوی مدعیِ آن دلالت دارد؛ زیرا نشانهٔ معجزه‌آسا فقط صدق پیامبر را در ادعای رسالتش ثابت می‌کند؛ اما معارف الهی که پیامبر بدان‌ها فرا می‌خواند—همچون توحید و معاد و آنچه به آن دو وابسته است—راه اثباتشان حجتِ برهانی و استدلال عقلی است، و شیوهٔ پیامبران در دعوتشان نیز همواره بر همین پایه جاری بوده است؛ و سخن در این باره در جلد نخستِ این کتاب گذشت.

معنا این است: موسی گفت: آیا مرا به زندان می‌افکنی، حتی اگر چیزی بیاورم که راستیِ ادعای رسالتم را آشکار سازد؟