ٱلَّذِي يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ
همان که تو را هنگامِ برخاستنت [به نماز] می‌بیند،
تفسیر آیهٔ ۲۱۸ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۲۹ تا ۳۳۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/218/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۲۱۸ و ۲۱۹ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « اَلَّذِي يَرٰاكَ حِينَ تَقُومُ وَ تَقَلُّبَكَ فِي السّٰاجِدِينَ » (همان کس که تو را هنگامی که برمی‌خیزی می‌بیند، و دگرگونی و جابه‌جایی‌ات را در میان سجده‌کنندگان). ظاهر این دو آیه ــ بر پایهٔ آنچه در آغاز به ذهن می‌رسد ــ این است که مراد از سجده‌کنندگان، مؤمنانی هستند که در نماز سجده می‌گزارند و پیامبر خدا (ص) نیز در نماز جماعت در جمع آنان است؛ و به قرینهٔ تقابل، مراد از «حِينَ تَقُومُ»، ایستادن در نماز است. بنابراین معنا چنین خواهد بود: همان خدایی که تو را می‌بیند و در هر دو حالتِ قیام و سجود در برابر دیدگان او هستی، در حالی که در میان سجده‌کنندگان جابه‌جا می‌شوی و همراه با مؤمنان نماز می‌گزاری.
دربارهٔ معنای این آیه، روایاتی از طریق شیعه و اهل‌سنت نقل شده است که ان‌شاءالله در بحث رواییِ آینده به آن‌ها خواهیم پرداخت.
تفسیر آیه‌های ۲۱۴ تا ۲۲۰ با هم
در این آیات ــ با توجه به معنایی که پیش‌تر گذشت ــ مایهٔ دلداری و آرامش‌بخشی برای پیامبر (ص)، مژدهٔ نجات برای مؤمنان، و هشداری همراه با وعیدِ عذاب برای کافران نهفته است. ادامه در متن کامل