تفسیر آیهٔ ۲۱۷ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ تَوَكَّلْ عَلَي الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ » (و بر آن شکست‌ناپذیر مهربان توکل کن)؛ یعنی در مسئلهٔ اطاعت و نافرمانیِ آنان، چیزی فراتر از آنچه تو را بدان مکلف ساخته‌ایم بر عهدهٔ تو نیست و هر آنچه فراتر از آن است به خدای پاک و منزه واگذار است؛ زیرا او به مقتضای عزت خویش نافرمانان را عذاب خواهد کرد و به مقتضای رحمت خود، مؤمنانِ پیرو را نجات خواهد بخشید.

و در اختصاص یافتن این دو نام «العزیز» و «الرحیم»، توجه دادنی است به داستان‌های گذشته که یکی پس از دیگری به این دو نام ارجمند پایان یافته بودند.

پس این سخن در معنای آن است که گفته شود: کارِ پیروان و نافرمانان، هر دو را به خداوند واگذار؛ چراکه او همان شکست‌ناپذیر و مهربانی است که با قوم نوح، هود، صالح، ابراهیم، لوط، شعیب و فرعونیان همان کرد که داستانش را بازگفتیم؛ و سنّت او به کیفر رساندنِ نافرمانان و نجات دادن مؤمنان است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۱۴ تا ۲۲۰ با هم

در این آیات ــ با توجه به معنایی که پیش‌تر گذشت ــ مایهٔ دلداری و آرامش‌بخشی برای پیامبر (ص)، مژدهٔ نجات برای مؤمنان، و هشداری همراه با وعیدِ عذاب برای کافران نهفته است. ادامه در متن کامل