تفسیر آیهٔ ۲۰۲ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن پروردگار: « فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَهً وَ هُمْ لاٰ يَشْعُرُونَ » (تا ناگهان و در حالی که بی‌خبرند به سراغشان بیاید)، مانند توضیحی است برای سخن پیشین که فرمود: « حَتّٰي يَرَوُا الْعَذٰابَ الْأَلِيمَ » (تا آنکه عذاب دردناک را ببینند)؛ زیرا اگر عذابْ ناگهانی به سراغشان نمی‌آمد و پیش از موعدِ فرارسیدنش از آن باخبر می‌شدند، خود را برای آن آماده می‌کردند و با اختیار خود، بدون آنکه ناچار و مجبور باشند، ایمان می‌آوردند.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۰۱ تا ۲۰۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « لاٰ يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتّٰي يَرَوُا الْعَذٰابَ الْأَلِيمَ -إلي قوله- مُنْظَرُونَ » (به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را ببینند... تا آنجا که می‌فرماید: مهلت داده شدگانند). این فراز، بر اساس وجه اول و سوم از وجوهِ یادشده در آیهٔ گذشته، تفسیر و بیانی برای سخنِ « كَذٰلِكَ سَلَكْنٰاهُ » (این‌گونه آن را وارد ساختیم...) است؛ اما بنا بر وجه دوم، سخنی نوآغاز (استئناف: بدون پیوند با ماقبل) است.