تفسیر آیهٔ ۲۰۱ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن او: « حَتّٰي يَرَوُا الْعَذٰابَ الْأَلِيمَ »؛ یعنی تا آنکه عذاب دردناک را با چشم خود مشاهده کنند و آن عذاب، آنان را به ایمانی از روی ناچاری وا دارد که سودی به حالشان ندارد. و آشکار است که مراد از عذاب دردناک، همان چیزی است که هنگام مرگ مشاهده می‌کنند؛ هرچند برخی احتمال داده‌اند مقصود از آن، کشته شدنی باشد که در جنگ بدر به آنان رسید، ولی عام بودنِ حکم در آیهٔ پیشین برای مشرکان مکه و دیگران، با این احتمال سازگار نیست.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۲۰۱ تا ۲۰۳ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « لاٰ يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتّٰي يَرَوُا الْعَذٰابَ الْأَلِيمَ -إلي قوله- مُنْظَرُونَ » (به آن ایمان نمی‌آورند تا عذاب دردناک را ببینند... تا آنجا که می‌فرماید: مهلت داده شدگانند). این فراز، بر اساس وجه اول و سوم از وجوهِ یادشده در آیهٔ گذشته، تفسیر و بیانی برای سخنِ « كَذٰلِكَ سَلَكْنٰاهُ » (این‌گونه آن را وارد ساختیم...) است؛ اما بنا بر وجه دوم، سخنی نوآغاز (استئناف: بدون پیوند با ماقبل) است.