فَيَقُولُواْ هَلۡ نَحۡنُ مُنظَرُونَ
پس میگویند: «آیا به ما مهلتی داده خواهد شد؟»
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۲۰۱ تا ۲۰۳ با هم
خدای متعال میفرماید: « لاٰ يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتّٰي يَرَوُا الْعَذٰابَ الْأَلِيمَ -إلي قوله- مُنْظَرُونَ » (به آن ایمان نمیآورند تا عذاب دردناک را ببینند... تا آنجا که میفرماید: مهلت داده شدگانند). این فراز، بر اساس وجه اول و سوم از وجوهِ یادشده در آیهٔ گذشته، تفسیر و بیانی برای سخنِ « كَذٰلِكَ سَلَكْنٰاهُ » (اینگونه آن را وارد ساختیم...) است؛ اما بنا بر وجه دوم، سخنی نوآغاز (استئناف: بدون پیوند با ماقبل) است.
تفسیر آیهٔ ۲۰۳ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۲۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/203/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و سخن پروردگار: « فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ » (و بگویند: آیا به ما مهلتی داده خواهد شد؟)، سخنی از روی حسرت و پشیمانیِ آنان است.