سورهٔ ۲۶ · جلد ۱۵ المیزان

تفسیر آیهٔ ۱۸۹ سورهٔ شعراء

فكذبوه فأخذهم عذاب يوم الظلة إنه كان

سورهٔ ۲۶ · آیهٔ ۱۸۹

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمۡ عَذَابُ يَوۡمِ ٱلظُّلَّةِۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

پس او را تکذیب کردند؛ آنگاه عذاب روزِ سایبان (ابر صاعقه‌بار) آنان را فرا گرفت، که به‌راستی عذاب روزی بس بزرگ بود.

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذٰابُ يَوْمِ الظُّلَّهِ » (پس او را تکذیب کردند، آن‌گاه عذابِ روزِ سایبانِ ابر آنان را فروگرفت...) و مانند آن. «یوم الظُلّه» روزی است که قوم شعیب با سایبانی از ابر عذاب شدند؛ و شرحِ داستانشان پیش‌تر در سورهٔ هود گذشت.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۷۶ تا ۱۹۱ با هم

این بخش، چکیده‌ای از داستان شعیب (ع) است که از پیامبران عرب بود، و این سرگذشت، آخرین داستان از سرگذشت‌های هفت‌گانه‌ای است که در این سوره آمده است. ادامه در متن کامل

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۸۴ و ۱۸۹ با هم

و در تفسیر قمی دربارهٔ کلام خدای متعال: « وَ اتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَ الْجِبِلَّهَ الْأَوَّلِينَ » (و از آن کس که شما و نسل‌های پیشین را آفرید پروا بدارید) آمده است: [فرمود: یعنی] آفریدگانِ نخستین. و دربارهٔ سخن خداوند: « فَكَذَّبُوهُ » (پس او را تکذیب کردند) فرمود: قوم شعیب [او را تکذیب کردند]؛ « فَأَخَذَهُمْ عَذٰابُ يَوْمِ الظُّلَّهِ » (پس عذابِ روزِ سایبانِ ابر آنان را فروگرفت)، فرمود: [آن روز]، روزِ گرما و بادهای سوزان بود.

ادامهٔ تفسیر در متن کامل ←

تفسیر آیهٔ ۱۸۹ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۱۲ تا ۳۱۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/189/

گزارش خطا در ترجمهٔ این آیه

تفسیرهای دیگر

برو به تفسیر معنوی