وَأَمۡطَرۡنَا عَلَيۡهِم مَّطَرٗاۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلۡمُنذَرِينَ
و بارانی [سهمگین از سنگ] بر آنان باراندیم، پس چه بد بود بارانِ بیمدادهشدگان!
تفسیر آیهٔ ۱۷۳ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/173/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ مَطَراً » تا آخر آیه [«و بر آنان بارانی باراندیم، پس باران بیمدادهشدگان چه بد بود!»]؛ و آن بارانْ همان سنگِ سجّیل (سنگگِل) است، چنانکه خدای متعال میفرماید:
«وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهِمْ حِجٰارَهً مِنْ سِجِّيلٍ» (حجر: ۷۴: «و بر آنان سنگهایی از جنس سنگگِل باراندیم»).