تفسیر آیهٔ ۱۷ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و فرمودهٔ خدا: « أَنْ أَرْسِلْ مَعَنٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ » (که بنی‌اسرائیل را همراه ما روانه کن)، تفسیر همان رسالتی است که از سیاق فهمیده می‌شود. مراد از فرستادنِ آنان، رهاکردن و آزادساختنِ آن‌هاست؛ اما از آنجا که خواستهٔ اصلی بازگشتِ آنان به سرزمین مقدسی بود که خداوند برایشان مقرر داشته بود—همان سرزمین پدرانشان ابراهیم، اسحاق و یعقوب (علیهم‌السلام)—، رهاساختنِ آنان برای بازگشت به آنجا، فرستادنِ آنان از سوی فرعون به آن سرزمین نامیده شده است.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۶ و ۱۷ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فَأْتِيٰا فِرْعَوْنَ فَقُولاٰ إِنّٰا رَسُولُ رَبِّ الْعٰالَمِينَ أَنْ أَرْسِلْ مَعَنٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ » (پس نزد فرعون بروید و بگویید: «ما فرستادهٔ پروردگار جهانیانیم، [با این پیام] که بنی‌اسرائیل را همراه ما روانه کن»). این سخن، بیانی است برای فرمودهٔ خدا در آیهٔ گذشته که: «فَاذْهَبٰا بِآيٰاتِنٰا» (پس هر دو همراه با نشانه‌های ما بروید).