فَأۡتِيَا فِرۡعَوۡنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ
پس نزد فرعون بروید و بگویید: ما فرستادهٔ پروردگار جهانیانیم،
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۶ و ۱۷ با هم
خدای متعال میفرماید: « فَأْتِيٰا فِرْعَوْنَ فَقُولاٰ إِنّٰا رَسُولُ رَبِّ الْعٰالَمِينَ أَنْ أَرْسِلْ مَعَنٰا بَنِي إِسْرٰائِيلَ » (پس نزد فرعون بروید و بگویید: «ما فرستادهٔ پروردگار جهانیانیم، [با این پیام] که بنیاسرائیل را همراه ما روانه کن»). این سخن، بیانی است برای فرمودهٔ خدا در آیهٔ گذشته که: «فَاذْهَبٰا بِآيٰاتِنٰا» (پس هر دو همراه با نشانههای ما بروید).
تفسیر آیهٔ ۱۶ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۶۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/16/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
و عبارتِ « فَقُولاٰ إِنّٰا رَسُولُ رَبِّ الْعٰالَمِينَ »، متفرع بر رفتن نزد فرعون است. تعبیر از «رسول» به لفظ مفرد، یا به اعتبارِ هر یک از آن دو بهتنهایی است، یا به اعتبار اینکه رسالتِ آن دو یکی بوده است، یعنی همان سخنشان که: « أَنْ أَرْسِلْ » (که بفرست...)، یا به این اعتبار که «رسول» در اصل مصدر است و قاعده در مصدر آن است که مفرد و جمع در آن یکسان باشد، و چنانکه گفتهاند تقدیر کلام این است: «إنا ذوا رسول رب العالمين»، یعنی «ما دارای پیامِ پروردگار جهانیانیم».