رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ
«پروردگارا، مرا و خاندانم را از آنچه [اینان] انجام میدهند نجات بخش.»
تفسیر آیهٔ ۱۶۹ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۱۰ تا ۳۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/169/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « رَبِّ نَجِّنِي وَ أَهْلِي مِمّٰا يَعْمَلُونَ »؛ یعنی [مرا و کسانم را نجات بده] از خودِ کاری که در برابر دیدگان و گوش او انجام میدهند و او از آن بیزار است، یا از پیامد شوم کردارشان و عذابی که ناگزیر در پی آن خواهد آمد.
و اینکه او تنها از خود و کسانش نام برد، بدان جهت بود که هیچکس از اهالی آن آبادی به وی ایمان نیاورده بود؛ خدای متعال میفرماید: در این باره: «فَمٰا وَجَدْنٰا فِيهٰا غَيْرَ بَيْتٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ» (ذاریات: ۳۶: «پس در آنجا جز یک خانه از تسلیمشدگان نیافتیم»).