فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
در میان بوستان‌ها و چشمه‌سارها،
تفسیر آیهٔ ۱۴۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۰۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/147/
في جنت وعيون
فِي جَنَّٰتٖ وَعُيُونٖ
در میان بوستان‌ها و چشمه‌سارها،
تفسیر آیهٔ ۱۴۷ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۳۰۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/147/
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۴۷ و ۱۴۸ با هم
خدای متعال می‌فرماید: « فِي جَنّٰاتٍ وَ عُيُونٍ وَ زُرُوعٍ وَ نَخْلٍ طَلْعُهٰا هَضِيمٌ » (در باغ‌ها و چشمه‌ساران، و کِشتزارها و نخل‌هایی که شکوفه‌هایش لطیف و برهم‌نشسته است). این سخن، بیان تفصیلی برای « فِي مٰا هٰاهُنٰا » است. نخل با آنکه در باغ‌ها داخل بود، به‌خاطر اهمیتی که برای آنان داشت جداگانه یاد شد. «طلع» در نخل، مانند شکوفه در دیگر درختان است، و «هضیم» ـ بنا بر آنچه گفته‌اند ـ شکوفه یا باری است که درهم‌تنیده و فشرده باشد.