تفسیر آیهٔ ۱۳۵ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « إِنِّي أَخٰافُ عَلَيْكُمْ عَذٰابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ » (همانا من از عذاب روزی بزرگ بر شما بیمناکم). این سخن، بیانِ علت فرمان به تقواست؛ یعنی من شما را برای شکرگزاری به تقوا فرمان می‌دهم، چون می‌ترسم اگر کفر بورزید و سپاس نگزارید، عذاب روزی بزرگ به سراغتان بیاید. و ظاهر آن است که مراد از «روزی بزرگ»، روز قیامت باشد، هرچند برخی روا دانسته‌اند که مقصود، روز عذاب استیصال (عذابِ ریشه‌کن‌کننده) باشد.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۲۳ تا ۱۴۰ با هم

در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند خود از ابوحمزهٔ ثمالی از امام ابوجعفر، محمد بن علی الباقر (ع) در حدیثی روایت شده است که فرمود: نوح گفت: «همانا خداوند تبارک و تعالی پیامبری را برمی‌انگیزد که به او هود گفته می‌شود؛ او قومش را به‌سوی خداوند عزوجل فرا‌می‌خواند اما آنان تکذیبش می‌کنند، و خداوند عزوجل با تندباد هلاکشان می‌سازد. ادامه در متن کامل

و نوح به فرزندش سام فرمان داد که در آغاز هر سال این وصیت را بازخوانی و یادآوری کند و آن روز برایشان عید باشد تا در آن روز، برانگیخته‌شدن هود و زمانی را که در آن قیام می‌کند به یاد آورند و عهدش را تازه دارند. ادامه در متن کامل