تفسیر آیهٔ ۱۲۲ سورهٔ شعراء

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۲۱ و ۱۲۲ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ فِي ذٰلِكَ لَآيَهً -إلي قوله- اَلْعَزِيزُ الرَّحِيمُ » (همانا در این سرگذشت نشانه‌ای است... توانای شکست‌ناپذیر مهربان)؛ سخن دربارهٔ معنای این دو آیه پیش‌تر گذشت.

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۰۵ و ۱۲۲ با هم

در کتاب «کمال‌الدین» و «روضهٔ کافی» به سند متصل از ابوحمزه از امام باقر (ع) در حدیثی نقل شده است: «فَمَكَثَ نُوحٌ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَاماً-لَمْ يُشَارِكْهُ فِي نُبُوَّتِهِ أَحَدٌ-وَ لَكِنَّهُ قَدِمَ عَلَى قَوْمٍ مُكَذِّبِينَ لِلْأَنْبِيَاءِ-الَّذِينَ كَانُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ آدَمَ-وَ ذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَلَّ: كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ» (نوح نهصد و پنجاه سال درنگ کرد—هیچ‌کس در نبوتش با او شریک نبود—اما او بر قومی وارد شد که پیامبرانِ میان او و آدم را تکذیب می‌کردند؛ و این همان فرمودهٔ خدای عزّوجلّ است که: قوم نوح پیامبران را دروغگو خواندند) «يَعْنِي مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ آدَمَ» (یعنی پیامبرانی را که میان او و آدم بودند)، تا آنجا که حدیث به این فرمودهٔ خدا رسید: « وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ » (و بی‌گمان پروردگار تو همان پیروزمند مهربان است).