فَأَنجَيۡنَٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
پس او و همراهانش را در آن کشتیِ آکنده و گرانبار نجات دادیم.
تفسیر آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ شعراء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۵، صفحهٔ ۲۹۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/26/119/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « فَأَنْجَيْنٰاهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ » (پس او و همراهانش را در آن کشتیِ آکنده نجات دادیم)؛ یعنی کشتیِ پرشده از آنان و از هر جفتی، دو تا (نر و ماده)، همانطور که در سورهٔ هود یاد کرده است.
بحث روایی
و در همان تفسیر، در روایت ابوالجارود از امام باقر (ع) دربارهٔ سخن خدای متعال: « اَلْفُلْكِ الْمَشْحُونِ » (کشتیِ آکنده) آمده است: «المجهز الذي قد فرغ منه و لم يبق إلا دفعه» (کشتیِ آماده و مجهزی که کار ساختش پایان یافته و جز به راه انداختن و راندنش چیزی نمانده است).