تفسیر آیهٔ ۵۹ سورهٔ مؤمنون

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

سپس فرمود: « وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لاٰ يُشْرِكُونَ » (و کسانی که به پروردگارشان شرک نمی‌ورزند)؛ و ایمان به آیات او همان چیزی است که آنان را به نفی شریکان در پرستش فراخوانده است؛ چراکه ایمان به این آیات، ایمان به شریعتی است که بندگی خدای متعال را تشریع کرده، و باور به حجت‌هایی است که بر یگانگی او در پروردگاری و معبودبودنش دلالت دارند.

افزون بر این، همهٔ فرستادگان و پیامبران (ع) تنها از جانب او آمده‌اند، و فرستادن پیامبران برای هدایت مردم به سوی حقی که سعادتشان در آن است، از شئون ربوبیت به شمار می‌رود؛ و اگر خدا شریکی می‌داشت، او نیز پیامبری می‌فرستاد؛

و از سخنان لطیف و زیبای علی علیه‌افضل‌السلام این کلام است که فرمود: «لَوْ كَانَ لِرَبِّكَ شَرِيكٌ لَأَتَتْكَ رُسُلُهُ» (اگر پروردگارت را شریکی بود، پیامبرانش نزد تو می‌آمدند).

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۵۷ تا ۶۱ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَهِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ » تا پایان این پنج آیه. ادامه در متن کامل

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۵۷ تا ۶۰ با هم

در تفسیر قمی، دربارهٔ سخن خدای متعال: « إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَهِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ » (همانا کسانی که از بیم پروردگارشان نگرانند) تا فرمودهٔ او: «يُؤْتُونَ مَا آتَوْا» (آنچه را باید بدهند می‌دهند)، آمده است: فرمود: مراد، از عبادت و فرمان‌برداری است. ادامه در متن کامل