ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَٱلصَّٰبِرِينَ عَلَىٰ مَآ أَصَابَهُمۡ وَٱلۡمُقِيمِي ٱلصَّلَوٰةِ وَمِمَّا رَزَقۡنَٰهُمۡ يُنفِقُونَ
همان کسانی که چون یادِ خدا شود دلهایشان ترسان میگردد، و بر آنچه به آنان میرسد شکیبایند، و برپادارندگان نمازند، و از آنچه روزیشان دادهایم انفاق میکنند.
تفسیر آیهٔ ۳۵ سورهٔ حج، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۳۷۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/22/35/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۳۴ و ۳۵ با هم
و کلام او: «وَ بَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ » (و به فروتنانِ خاشع مژده بده)، اشاره دارد به اینکه هر کس در حج خود مخلصانه تسلیم خدا شود، از مخبتین (فروتنان در برابر پروردگار) است. و خدای متعال آن را با این سخنِ خود تفسیر کرده است: «الَّذِينَ إِذٰا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَ الصّٰابِرِينَ عَليٰ مٰا أَصٰابَهُمْ وَ الْمُقِيمِي الصَّلاٰهِ وَ مِمّٰا رَزَقْنٰاهُمْ يُنْفِقُونَ » (همانان که چون نام خدا برده شود دلهایشان هراسان و ترسان گردد، و بر آنچه به آنان رسد شکیبایند، و برپادارندگانِ نمازند، و از آنچه روزیشان دادهایم انفاق میکنند). و روشن است که ویژگیهای یادشده در آیه—یعنی ترس و خشوعِ دل، شکیبایی، برپاداشتن نماز و انفاق—بر کسی که تسلیم پروردگارش به زیارت خانهٔ او رفته است، منطبق میشود.