وَلُوطًا ءَاتَيۡنَٰهُ حُكۡمٗا وَعِلۡمٗا وَنَجَّيۡنَٰهُ مِنَ ٱلۡقَرۡيَةِ ٱلَّتِي كَانَت تَّعۡمَلُ ٱلۡخَبَٰٓئِثَۚ إِنَّهُمۡ كَانُواْ قَوۡمَ سَوۡءٖ فَٰسِقِينَ
و به لوط شایستگی داوری و دانش بخشیدیم، و او را از آن آبادی که کارهای پلید انجام میدادند نجات دادیم؛ چراکه آنان مردمی بد و نافرمان بودند.
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۷۴ و ۷۵ با هم
خدای متعال میفرماید: «وَ لُوطاً آتَيْنٰاهُ حُكْماً وَ عِلْماً » (و به لوط داوری و دانشی عطا کردیم...) تا پایان دو آیه. «حُکْم» به معنای داوری و فیصله دادن به اختلافات، یا به معنای حکمت است. و شهری که اهل آن کارهای پلید انجام میدادند، «سدوم» بود که لوط در هجرتش همراه با ابراهیم (ع) در آن فرود آمد. مراد از «خبائث»، اعمال پلید و ناپسند است؛ و مقصود از «رحمت»، ولایت یا نبوت است که برای هر یک وجهی وجود دارد. داستان لوط (ع) نیز پیش از این در تفسیر سورهٔ هود در همین کتاب گذشت.
تفسیر آیهٔ ۷۴ سورهٔ انبیاء، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۳۰۶ تا ۳۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/21/74/
تفسیر این آیه در المیزان
بحث روایی
و در «تفسیر قمی» دربارهٔ سخن خدای متعال: «وَ نَجَّيْنٰاهُ مِنَ الْقَرْيَهِ الَّتِي كٰانَتْ تَعْمَلُ الْخَبٰائِثَ » [انبیاء: ۷۴]، فرمود: «با مردان آمیزش میکردند».