تفسیر آیهٔ ۱۱۹ سورهٔ طه

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۱۸ و ۱۱۹ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «إِنَّ لَكَ أَلاّٰ تَجُوعَ فِيهٰا وَ لاٰ تَعْريٰ وَ أَنَّكَ لاٰ تَظْمَؤُا فِيهٰا وَ لاٰ تَضْحيٰ » (طه: ۱۱۸-۱۱۹؛ [چرا که] برای تو در آنجا هست که نه گرسنه شوی و نه برهنه مانی، و در آنجا نه تشنه شوی و نه آفتاب‌زده گردی). در لغت گفته می‌شود: «ضحي يضحي» مانند «سعي يسعي»، «ضحوا» و «ضحيا»، هنگامی که آفتاب به کسی بتابد یا خود را در معرض آن قرار دهد. و گویی مراد از آفتاب‌زده نشدن آن است که در آنجا از گرمای خورشید اثری نیست تا نیازی به پناه گرفتن در مسکنی باشد که انسان را از گرما و سرما در امان نگه دارد.

این امور چهارگانه به شیوهٔ «لفّ و نشر مرتّب» (بیان چند مفهوم و سپس آوردن نظیر هر یک به همان ترتیب) و برای رعایت فاصله‌های آیات چیده شده‌اند؛ در حالی که چینش پایه و نخستین چنین بوده است: «أن لا تجوع فيها و لا تظمأ و لا تعرى و لا تضحى» (اینکه در آنجا نه گرسنه شوی و نه تشنه، و نه برهنه بمانی و نه آفتاب‌زده گردی).

بحث روایی

تفسیر آیه‌های ۱۱۵ تا ۱۲۶ با هم

معنای یادشده در این روایت از بطن قرآن است که در آن، احکام به حقیقت خود و پیمان‌ها به تأویلشان—که همان ولایت الهی است—بازگردانده شده‌اند، و اصلاً از قبیل تفسیرِ لفظ آیه نیست. ادامه در متن کامل