قَالُواْ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَۚ قَالَ إِنَّهُۥ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٞ لَّا فَارِضٞ وَلَا بِكۡرٌ عَوَانُۢ بَيۡنَ ذَٰلِكَۖ فَٱفۡعَلُواْ مَا تُؤۡمَرُونَ
گفتند: «از پروردگارت برای ما بخواه تا برایمان روشن کند که آن چگونه گاوی است؟» گفت: «او میفرماید که آن گاوی است نه پیر و ازکارافتاده و نه جوان و نزاییده، بلکه میانسال، میان این دو؛ پس آنچه را به شما فرمان داده میشود انجام دهید.»
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان آیات
تفسیر آیههای ۶۷ تا ۷۳ با هم
اما التفات (تغییر لحن از خطاب به غایب) در کلام خدای متعال که فرمود: «وَ إِذْ قٰالَ مُوسيٰ لِقَوْمِهِ:إِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَهً» (و هنگامی را که موسی به قوم خود گفت: خدا به شما فرمان میدهد که مادهگاوی را ذبح کنید)، بدین جهت است که در بخشی از داستان—یعنی فرمانِ ذبح گاو و توصیف ویژگیهای… ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۶۷ تا ۷۴ با هم
کوتاه سخن اینکه، مقدم داشتن این بخش از داستان برای روشن ساختن موضوع در خطابِ بعدی بود، همانطور که بیان شد؛ علاوه بر این، نکتهٔ دیگری نیز در میان است: داستان گاو در توراتِ فعلیِ یهودیان نیامده است، از این رو سزاوار بود که اصلاً در این داستان مورد خطاب قرار نگیرند، یا پس از بیان دستکاریها و تحریفهایشان با آنان سخن گفته شود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۶۷ تا ۷۳ با هم
در فصل بیست و یکم از سفر تثنیه آمده است: «اگر در سرزمینی که پروردگار، خدایت، برای تصرف به تو عطا میکند، کشتهای در بیابان افتاده پیدا شود و دانسته نباشد چه کسی او را کشته است، پیران و داوران تو بیرون میروند و فاصله را تا شهرهایی که پیرامون آن کشته است اندازه میگیرند. ادامه در متن کامل
اکنون که این مطلب را با وجود طولانی بودنش دانستی، پی میبری که بازگویی این داستان به این شیوه، از باب بریدن و دو نیم کردنِ داستان نیست؛ بلکه ماجرا به صورت اجمالی و فشرده در خطابی آمده که در سخن خداست: «وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً» (و هنگامی که فردی را کشتید... ادامه در متن کامل
بحث روایی
تفسیر آیههای ۶۷ تا ۷۳ با هم
و در تفسیر قمی از ابنفضال روایت شده است که گفت: از امام ابوالحسن علیهالسلام شنیدم که میفرمود: «خداوند به بنیاسرائیل فرمان داد که مادهگاوی را ذبح کنند؛ در حالی که آنان فقط به دُمِ آن نیاز داشتند، پس خداوند بر آنان سخت گرفت.» ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۶۷ تا ۷۴ با هم
و در کتاب «معانیالأخبار» و «تفسیر عیاشی» از بَزَنطی روایت شده است که گفت: شنیدم امام رضا (ع) میفرمود: مردی از بنیاسرائیل یکی از خویشاوندانش را کشت، سپس پیکر او را برداشت و بر سر راه بهترین تیره از تیرههای بنیاسرائیل انداخت. ادامه در متن کامل
میگویم: همانطور که میبینید، این روایات در مجموع با آنچه بهطور خلاصه از آیات شریف برداشت کردیم، همخوانی دارد. ادامه در متن کامل
بحثی فلسفی) [زنده کردن مردگان و مسخ شدن
تفسیر آیههای ۶۳ تا ۷۴ با هم
این سوره، همانگونه که میبینی، دربردارندهٔ چند معجزه در داستانهای بنیاسرائیل و دیگران است؛ مانند شکافتن دریا و غرقکردن فرعونیان در کلام خدای متعال که میفرماید: «وَ إِذْ فَرَقْنٰا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْنٰاكُمْ وَ أَغْرَقْنٰا آلَ فِرْعَوْنَ» تا پایان آیه (بقره: ۵۰)؛ و فرودآمدن صاعقه بر بنیاسرائیل و سپس زنده… ادامه در متن کامل
سپس این صورت انسانی نیز کارها و حالاتی دارد که از روی هم قرار گرفتنِ تدریجیِ آنها، صورتی ویژه و تازه پدید میآید؛ صورتی که موجب تنوع در نوع انسانی میشود، درست همانگونه که نظیرش در نوع حیوانی گذشت. ادامه در متن کامل
میگویم: هرگز چنین نیست؛ زیرا تناسخ محال است. تناسخ یعنی روحی که به کمال شایستهٔ نوع خود رسیده است، پس از جدایی از بدن، دوباره به بدنی دیگر وابسته شود. ادامه در متن کامل
بحثی علمی و اخلاقی) [معنای تقلید
تفسیر آیههای ۶۳ تا ۷۴ با هم
و هیچ رذیلتی از رذایل سنگدلی و جفاکاریِ بنیاسرائیل را که قرآن یاد کرده است نمیبینی، مگر آنکه در اینان نیز وجود دارد. ادامه در متن کامل
کوتاه سخن اینکه به همین سبب، آنان در برابر دستورهای پیامبرانشان و دانشمندان الهیِ خود که خیرِ دنیا و آخرتشان در آن بود، بسیار سرکش بودند و بهسختی تسلیم میشدند (رفتارها و برخوردهای آنان با حضرت موسی و دیگران را به یاد آور)، ولی در مقابل، بهسرعت به هر چیزی که سودجویان، مغرضان و خودبزرگبینان از خودشان بدان فرامیخواندند، میپیوستند. ادامه در متن کامل
امروزه نیز حقیقت و حق به بلایی شبیه به همین گرفتار شدهاند؛ بلایی که از سوی تمدن مادیِ ارمغانآوردهٔ جهان غرب دامنگیرشان شده است. ادامه در متن کامل
بررسی کامل و همهجانبه در علم اخلاق، نتیجهای برعکسِ این را نشان میدهد؛ زیرا نه هر دلیلی خواستنی و پسندیده است و نه هر تقلیدی ناپسند و نکوهیده. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۶۸ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۱۹۹ تا ۲۱۱ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/68/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان آیات
آنان پنداشتند که انسان نباید هیچ سخنی را جز با دلیل بپذیرد، و این سخن به خودیِ خود درست است؛ اما در این پندار به خطا رفتند که میباید به دلیلِ تفصیلیِ هر حکمی دست یافت و دلیل اجمالی در آن کفایت نمیکند. از همین رو، خواهانِ بیان تفصیلیِ ویژگیهای گاو شدند؛ زیرا بر این باور بودند که در سرشتِ نوعِ گاو، ویژگیِ زندهکردن وجود ندارد، پس اگر بناست چنین اثری باشد، ناگزیر در فردی ویژه از آن است که باید با ویژگیهایی کاملاً روشن مشخص گردد. از این رو «قٰالُوا ادْعُ لَنٰا رَبَّكَ يُبَيِّنْ لَنٰا مٰا هِيَ» (گفتند: از پروردگارت برای ما بخواه تا برایمان روشن کند که آن چگونه گاوی است). و این، سختگیریِ بیجایی از سوی آنان بر خودشان بود، پس خداوند نیز بر آنان سخت گرفت. و موسی گفت: «إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهٰا بَقَرَهٌ لاٰ فٰارِضٌ»؛ یعنی گاوی است نه چندان پیر و سالخورده که زایمانش پایان یافته باشد؛ «وَ لاٰ بِكْرٌ»؛ یعنی مادهگاوی نیست که هنوز نزاییده باشد؛ بلکه «عَوٰانٌ بَيْنَ ذٰلِكَ»؛ و «عوان» در مورد زنان و چهارپایان به کسی یا حیوانی میگویند که در میانهسالی باشد؛ یعنی از نظر سنی میان همان پیری و جوانیِ یادشده قرار دارد. سپس پروردگارشان به آنان مهر ورزید و اندرزشان داد که در پرسیدن پافشاری نکنند، بر خود سخت نگیرند و به آنچه برایشان روشن شده بسنده نمایند؛ پس فرمود:
«فَافْعَلُوا مٰا تُؤْمَرُونَ» (پس آنچه را به آن فرمان داده میشوید، انجام دهید)