تفسیر آیهٔ ۲۰ سورهٔ بقره

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان آیات

تفسیر آیه‌های ۸ تا ۲۰ با هم

خدای متعال می‌فرماید: «وَ مِنَ النّٰاسِ مَنْ يَقُولُ» (و از مردم کسی هست که می‌گوید...) تا پایان این دسته از آیات. ادامه در متن کامل

در این آیات، وضعیت منافقان بیان شده است و به خواست خدا، شرحِ کامل و مفصلِ احوال آنان در سورهٔ منافقون و دیگر سوره‌ها خواهد آمد. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۱۹ و ۲۰ با هم

و خدای متعال می‌فرماید: «أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّمٰاءِ»؛ «صَيِّب» همان باران تند و سیل‌آساست، «بَرق» هم که شناخته‌شده است، «رَعد» صدایی است که هنگام درخشش برق از ابر پدید می‌آید، و «صاعِقه» آتشی است که از همان برق‌ها فرومی‌ریزد.

این مَثَل دوم است که وضعیت منافقان را در تظاهر به ایمانشان مجسم می‌سازد؛ آنان همانند کسی هستند که باران سیل‌آسای آسمان او را در برگرفته و تاریکیِ شدیدی نیز همراه آن است که بینایی و تشخیص را از او سلب می‌کند؛ پس آن باران سیل‌آسا او را به فرار و رهایی ناچار می‌سازد، اما تاریکی مانع اوست، و پدیده‌های هول‌انگیزی همچون رعد و صاعقه نیز سراپای وجودش را احاطه کرده‌اند؛ از این رو چاره‌ای نمی‌یابد جز این‌که از برق آسمان و روشنایی‌اش بهره جوید، در حالی که آن روشنایی پیوسته و ماندگار نیست؛ هر بار که برایش روشن شود چند گامی برمی‌دارد و چون بر او تاریک گردد، بر جای خود می‌ایستد.

تفسیر آیه‌های ۱۷ تا ۲۰ با هم

و این درست حال و روز منافق است؛ او نه ایمان را دوست دارد و نه چاره‌ای جز آشکار ساختنش می‌بیند. ادامه در متن کامل