وَلَمَّا جَآءَهُمۡ رَسُولٞ مِّنۡ عِندِ ٱللَّهِ مُصَدِّقٞ لِّمَا مَعَهُمۡ نَبَذَ فَرِيقٞ مِّنَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ كِتَٰبَ ٱللَّهِ وَرَآءَ ظُهُورِهِمۡ كَأَنَّهُمۡ لَا يَعۡلَمُونَ
و هنگامی که فرستاده‌ای از سوی خدا به‌سویشان آمد که آنچه را با خود داشتند تصدیق می‌کرد، گروهی از اهل کتاب، کتاب خدا را پشت سر انداختند؛ گویی [از حقیقت آن] هیچ نمی‌دانند.
تفسیر آیهٔ ۱۰۱ سورهٔ بقره، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱، صفحهٔ ۲۳۲ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/2/101/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «وَ لَمّٰا جٰاءَهُمْ رَسُولٌ» (و چون فرستاده‌ای به‌سویشان آمد)؛ مقصود از آن پیامبر خدا (ص) است، نه هر پیامبری که تصدیق‌کنندهٔ کتاب همراهشان به‌سویشان می‌آمد؛ زیرا عبارتِ «وَ لَمّٰا جٰاءَهُمْ» بر استمرار دلالت ندارد، بلکه تنها بر یک‌بارآمدن دلالت می‌کند. این آیه به مخالفتِ آنان با حق اشاره دارد، از این جهت که بشارتِ تورات را پنهان کردند و به کسی که تصدیق‌کنندهٔ کتاب همراهشان بود ایمان نیاوردند.