تفسیر آیهٔ ۸۱ سورهٔ مریم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ آلِهَهً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا » (و به جای خدا، معبودانی برگزیدند تا برایشان مایهٔ عزت باشند). این معبودان عبارت بودند از: فرشتگان، جنّیان، قدّیسانی از انسان‌ها و پادشاهان ستمگر؛ چرا که بیشترِ آنان برای پادشاهی و فرمانروایی، قداستی آسمانی قائل بودند.

معنای اینکه معبودان مایهٔ عزّتِ آنان باشند این است که برایشان شفیع گردند و با شفاعت، آنان را به خدا نزدیک کنند؛ در نتیجه، مشرکان در دنیا به عزّت دست یابند، خیر و منفعت به سوی آنان سرازیر شود و گزندی به ایشان نرسد. و هر کس مایهٔ عزّت بودنِ معبودان را به شفاعتشان در آخرت تفسیر کرده، از این نکته غافل مانده است که مشرکان اساساً به رستاخیز باور ندارند.