تفسیر آیهٔ ۴۹ سورهٔ مریم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَ مٰا يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَهَبْنٰا لَهُ إِسْحٰاقَ وَ يَعْقُوبَ » تا پایان دو آیه؛ «پس هنگامی که از آنان و آنچه جز خدا می‌پرستیدند کناره‌گیری کرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم...». شاید بسنده‌کردن به یادِ اسحاق [و نام‌نبردن از اسماعیل] از آن رو باشد که مقصود، یادآوریِ پیوستگیِ نبوت بوده است، یعنی پیوستگی نبوت در شاخه و دودمان بنی‌اسرائیل؛ و از همین رو، پس از اسحاق از یعقوب یاد فرمود، چرا که در نسل او گروه فراوانی از پیامبران حضور دارند؛ و این مطلب را سخن دیگر خدای متعال نیز تأیید می‌کند که فرمود: «وَ كُلاًّ جَعَلْنٰا نَبِيًّا »؛ «و همه را پیامبر گردانیدیم».