تفسیر آیهٔ ۴۶ سورهٔ مریم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «قٰالَ أَ رٰاغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يٰا إِبْرٰاهِيمُ لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا » (گفت: ای ابراهیم! آیا از معبودان من روی‌گردانی؟ اگر دست برنداری، قطعاً سنگسارت می‌کنم، و روزگاری دراز از من دور شو!). «رغبت از چیزی» نقیض و ضدِ «رغبت در آن» (روی آوردن به آن) است، چنان‌که در مجمع‌البیان آمده است؛ «انتهاء» دست کشیدن از کار پس از نهی شدن است؛ «رجم» سنگ‌پرانی است و معنای مشهور آن، کشتن با پرتاب سنگ (سنگسار) است؛ «هجر» ترک کردن و جدایی است؛ و «مَلِيّ» روزگار و مدتی دراز است.

در این آیه، ابراهیم به رسواکننده‌ترین و خوارکننده‌ترین شیوهٔ کشتن تهدید شده است، یعنی سنگسار که رانده‌شدگان را با آن می‌کشتند؛ و همچنین در آن، رانده شدنِ ابراهیم از سوی آزر بیان شده است.