وَٱلسَّلَٰمُ عَلَيَّ يَوۡمَ وُلِدتُّ وَيَوۡمَ أَمُوتُ وَيَوۡمَ أُبۡعَثُ حَيّٗا
و سلام بر من، روزی که زاده شدم و روزی که می‌میرم و روزی که زنده برانگیخته خواهم شد!»
تفسیر آیهٔ ۳۳ سورهٔ مریم، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۴، صفحهٔ ۴۷ تا ۴۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/19/33/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: «وَ السَّلاٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا » (و سلام بر من، روزی که زاده شدم و روزی که می‌میرم و روزی که زنده برانگیخته می‌شوم). این درود فرستادنِ او بر خویشتن در سه مرحله و جایگاه کلی است که در مسیر هستی و آفرینشش پیش روی او قرار دارد، و توضیح آن پیش‌تر بیان شد؛ این توضیح در پایان داستان گذشتهٔ یحیی (ع) آمد.
آری، میان این دو سلام فرقی هست: سلام در داستان یحیی نکره است که بر نوع دلالت می‌کند، و در این داستان با لام جنس آمده که به خاطر مطلق بودنش، استغراق (فراگیری همهٔ سلام‌ها و امنیت‌ها) را می‌رساند. فرق دیگری هم هست و آن اینکه سلام‌کننده بر یحیی، خدای پاک و منزه است و بر عیسی، خود اوست.