تفسیر آیهٔ ۲۷ سورهٔ مریم

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: «فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهٰا تَحْمِلُهُ قٰالُوا يٰا مَرْيَمُ أني لك هذا لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا » (پس در حالی که او را در آغوش داشت، نزد قومش آورد. گفتند: ای مریم، این از کجا برای تو آمده است؟! به راستی کاری بسیار شگفت و ناپسند مرتکب شده‌ای!). دو ضمیر در «بِهِ » (او را) و «تَحْمِلُهُ » (او را برداشته بود) به عیسی بازمی‌گردد، و استفهام در اینجا انکاری است؛ آنچه آنان را به این انکار واداشت، مشاهدهٔ وضعیت شگفت‌آور او بود، با آنکه پیشینه‌ای از پارسایی و پرده‌نشینی داشت و دختر عمران بود و [مریم] از خاندان هارونِ مقدس بود. «الفري» به‌معنای کار بزرگ و نوپدید است؛ و گفته شده: از «افتراء» به‌معنای دروغ، و کنایه از کاری زشت و ناپسند است؛ ولی آیهٔ بعد معنای نخست را تأیید می‌کند، و معنای آیه روشن است.