قَالَ إِن سَأَلۡتُكَ عَن شَيۡءِۭ بَعۡدَهَا فَلَا تُصَٰحِبۡنِيۖ قَدۡ بَلَغۡتَ مِن لَّدُنِّي عُذۡرٗا
[موسی] گفت: «اگر بعد از این دربارهٔ چیزی از تو پرسیدم، دیگر با من همراهی مکن؛ چرا که از جانب من به عذر رسیدهای [و در جدایی معذوری].»
تفسیر آیهٔ ۷۶ سورهٔ کهف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۳، صفحهٔ ۳۴۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/18/76/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ إِنْ سَأَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهٰا فَلاٰ تُصٰاحِبْنِي قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْراً » (گفت: اگر بعد از این دربارهٔ چیزی از تو پرسیدم، دیگر با من همراهی مکن که بیتردید از جانب من به عذری موجه رسیدهای). ضمیر در « بَعْدَهٰا » (بعد از این) به این مرتبه یا این پرسش بازمیگردد؛ یعنی اگر بعد از این بار یا این پرسش، از تو چیزی پرسیدم، دیگر با من همراهی مکن؛ یعنی بر تو رواست که دیگر با من همسفر نباشی.
و عبارت « قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَدُنِّي عُذْراً » یعنی به عذری دست یافتی و آن را حاصل دیدی که از جانب من فراهم آمده است؛ زیرا عذر و حجّت تو از سوی من به نهایت و کمال خود رسیده است.