۞ قَالَ أَلَمۡ أَقُل لَّكَ إِنَّكَ لَن تَسۡتَطِيعَ مَعِيَ صَبۡرٗا
گفت: «آیا به تو نگفتم که هرگز نمیتوانی همراه من شکیبایی کنی؟»
تفسیر آیهٔ ۷۵ سورهٔ کهف، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۳، صفحهٔ ۳۴۵ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/18/75/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَكَ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً » (گفت: آیا به تو نگفتم که هرگز نمیتوانی همراه من شکیبایی ورزی؟). معنای این آیه روشن است و افزوده شدن واژهٔ «لَكَ» (به تو) نوعی سرزنش است به اینکه او به سفارش خضر گوش نسپرده است؛ و اشاره به این دارد که گویی موسی بار اول، سخن خضر را که به او گفت: « إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً » (تو هرگز نمیتوانی همراه من شکیبایی ورزی) نشنیده، یا آن را شنیده ولی پنداشته مقصودش او نیست بلکه دیگری است؛ گویی خضر میگوید: با گفتنِ «تو هرگز نمیتوانی...» تنها خودِ تو را اراده کردم نه فرد دیگری را.