تفسیر آیهٔ ۶۶ سورهٔ حجر

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ قَضَيْنٰا إِلَيْهِ ذٰلِكَ الْأَمْرَ أَنَّ دٰابِرَ هٰؤُلاٰءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ » (و به او این امر را وحی و قطعی ساختیم که ریشهٔ اینان صبحگاهان برکنده خواهد شد). واژهٔ «قضاء» دربردارندهٔ معنای وحی است و از همین رو — چنان‌که گفته‌اند — با حرف «إلی» متعدی شده است. مقصود از «أمر»، ماجرای عذاب است؛ همان‌طور که عبارت « أَنَّ دٰابِرَ هٰؤُلاٰءِ مَقْطُوعٌ مُصْبِحِينَ » (که ریشهٔ اینان صبحگاهان برکنده می‌شود) آن را تفسیر می‌کند؛ و اشاره به آن با واژهٔ « ذٰلِكَ » (آن) برای نشان دادن بزرگیِ خطر و هولناکیِ ماجراست.

معنای آیه چنین است: ما فرمان بزرگ خود را در عذاب آنان، در حالی که آن را به لوط وحی می‌کردیم، قطعی ساختیم؛ بدین صورت که ریشه و دنبالهٔ این قوم و هر آنچه بنا بود پس از آنان از نسل، بنا و آثار بر جای بماند، در حال صبحگاهان برکنده خواهد شد؛ یا تقدیر کلام این است: «به او وحی کردیم در حالی که قضا و حتمیت بخشیدیم...» تا پایان.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۶۱ تا ۷۷ با هم

در آیات این داستان، تقدم و تأخری وجود دارد؛ البته نه به معنای به‌هم‌خوردن ترتیب نزول هنگام گردآوری قرآن که بخش مؤخر در جای مقدم و بخش مقدم در جای مؤخر نشسته باشد، بلکه به این معنا که خدای متعال برخی از بخش‌های داستان را به خاطر نکته‌ای ویژه، در غیرِ جایگاه طبیعیِ زمانی و خارج از شیوهٔ معمول داستان‌سرایی آورده است. ادامه در متن کامل

تفسیر آیه‌های ۶۳، ۶۴، ۶۵، ۶۶، ۷۳، ۷۴، ۷۵، ۷۶ و ۷۷ با هم

« قٰالُوا بَلْ جِئْنٰاكَ » (گفتند: بلکه ما برای تو آورده‌ایم...) تا پایان چهار آیه (آیات ۶۳ تا ۶۶) بیاید، و سرانجام سخن الهی: « فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَهُ مُشْرِقِينَ » (پس به هنگام طلوع آفتاب، بانگ مرگبار آنان را فروگرفت) تا آخر آیات جای گیرد. ادامه در متن کامل