وَٱلَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهۡدَ ٱللَّهِ مِنۢ بَعۡدِ مِيثَٰقِهِۦ وَيَقۡطَعُونَ مَآ أَمَرَ ٱللَّهُ بِهِۦٓ أَن يُوصَلَ وَيُفۡسِدُونَ فِي ٱلۡأَرۡضِ أُوْلَٰٓئِكَ لَهُمُ ٱللَّعۡنَةُ وَلَهُمۡ سُوٓءُ ٱلدَّارِ
و کسانی که پیمان خدا را پس از استوار کردنش میشکنند، و آنچه را خدا به پیوستنش فرمان داده میگسلند، و در زمین فساد میکنند، لعنت برای آنان است و سرای بد از آنِ ایشان خواهد بود.
تفسیر آیهٔ ۲۵ سورهٔ رعد، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۱، صفحهٔ ۳۴۷ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/13/25/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مِيثٰاقِهِ » (و کسانی که پیمان خدا را پس از بستنش میشکنند) تا آخر آیه؛ بیانگر حال نامؤمنان از راه مقابله (رو در رو نهادن دو حالت) است. با عبارت « وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ » (و در زمین فساد میکنند)، بقیهٔ کارهای شایستهای که در آیات گذشته پس از وفای به عهد خدا و صلهٔ رحم آمده بود، در نقطهٔ مقابل قرار گرفته است؛ و در این مطلب اشارهای است به اینکه کارهای شایسته ضامن سلامت زمین و آبادانی جهان است، به گونهای که به سعادت نوع انسان و رشد جامعهٔ بشری بینجامد؛ و بیان این موضوع در بحث دلیل نبوت عامه گذشت.
و خدای متعال پاداش کارشان و سرانجام امرشان را با این کلام روشن ساخته است: « أُولٰئِكَ لَهُمُ اللَّعْنَهُ وَ لَهُمْ سُوءُ الدّٰارِ » (آنانند که لعنت برای ایشان است و فرجام بدِ آن سرای نصیبشان خواهد بود). و «لعنت» همان دور ساختن از رحمت و راندن از هر کرامتی است، و این سرنوشت جز به سبب فرو رفتنشان در باطل و رد کردنِ حق نازلشده از سوی خدا نیست، و برای باطل نیز فرجامی جز هلاکت وجود ندارد.