وَمَا نُؤَخِّرُهُۥٓ إِلَّا لِأَجَلٖ مَّعۡدُودٖ
و ما آن را جز برای مدتی معین و شمرده‌شده به تأخیر نمی‌اندازیم.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۰۳ تا ۱۰۷ با هم
بنابراین بسیار بعید است که آیات در ابتدا بگوید قیامت روزی است که مردم برای آن گرد آورده می‌شوند، روزی است که همگان در آن حاضر و گواهند، و روزی است که هیچ‌کس جز به اذن خدا در آن لب به سخن نمی‌گشاید، و سپس بگوید کافران و اهل گناه از همان زمان کفر و جرمشان تا روز قیامت در آتش بوده‌اند، و اهل ایمان و عمل صالح نیز از هنگام ایمان و کار شایسته‌شان در بهشت قرار داشته‌اند. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۴ سورهٔ هود، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۱، صفحهٔ ۹ تا ۲۸ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/11/104/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « وَ مٰا نُؤَخِّرُهُ إِلاّٰ لِأَجَلٍ مَعْدُودٍ » (و ما آن را جز تا مدتی اندک و شمرده‌شده به تاخیر نمی‌اندازیم). یعنی برای آن روز سرآمد و مدتی معین (اجل) است که خداوند مقدر ساخته پیش از فرا رسیدن آن رخ ندهد؛ و خداوند فرمان می‌راند و هیچ پی‌جویی‌کننده‌ای برای حکمش نیست و هیچ ردکننده‌ای برای قضایش وجود ندارد. او آن روز را تنها تا سرآمدی که شمارش می‌کند به تاخیر می‌اندازد؛ پس چون این شمارش کامل گردد و آن سرآمد فرا رسد، وعدهٔ الهی حتمی می‌شود و آن روز واقع می‌گردد.