تفسیر آیهٔ ۳ سورهٔ ماعون

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ لاٰ يَحُضُّ عَليٰ طَعٰامِ الْمِسْكِينِ » (و [دیگران را] بر خوراک دادن به بینوا تشویق نمی‌کند). «حَضّ» به معنای ترغیب و تشویق است. در این سخن، مضافی در تقدیر است؛ یعنی مردم را به دادنِ طعام مسکین ترغیب نمی‌کند. گفته‌اند به‌کار رفتنِ «طعام» (خوراک) به جای «اطعام» (خوراک دادن) برای توجه‌دادن به این نکته است که گویی بینوا مالک همان چیزی است که به او داده می‌شود؛ چنان‌که خدای متعال می‌فرماید: «وَ فِي أَمْوٰالِهِمْ حَقٌّ لِلسّٰائِلِ وَ الْمَحْرُومِ» (و در اموالشان برای خواهنده و محروم حقی [مشخص] بود؛ ذاریات: ۱۹). و گفته شده «طعام» در آیه به معنای «اطعام» است.

و تعبیر به تشویق‌کردن (حضّ) به جای غذا دادن (اطعام) از آن روست که تشویق‌کردن عام‌تر است و تشویقِ عملی را هم که با خودِ غذا دادن محقق می‌شود، در بر می‌گیرد.