قَالَ مُوسَىٰٓ أَتَقُولُونَ لِلۡحَقِّ لَمَّا جَآءَكُمۡۖ أَسِحۡرٌ هَٰذَا وَلَا يُفۡلِحُ ٱلسَّٰحِرُونَ
موسی گفت: «آیا دربارهٔ حقی که به سویتان آمده چنین میگویید؟! آیا این جادو است؟! در حالی که جادوگران هرگز رستگار نمیشوند!»
تفسیر آیهٔ ۷۷ سورهٔ یونس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۰، صفحهٔ ۱۰۹ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/10/77/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « قٰالَ مُوسيٰ أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمّٰا جٰاءَكُمْ أَ سِحْرٌ هٰذٰا » إلخ؛ یعنی چون موسی آن سخنشان و متهم کردنِ حق به اینکه جادویی آشکار است را شنید، در مقام انکارِ گفتارشان و در قالب پرسش به آنان گفت: « أَ تَقُولُونَ لِلْحَقِّ لَمّٰا جٰاءَكُمْ » (آیا دربارهٔ حق، آنگاه که به سراغتان آمد، میگویید) که این جادوست؟ سپس انکار خود را با پرسشی دیگر تکرار کرد و فرمود: « أَ سِحْرٌ هٰذٰا » (آیا این جادوست؟). پس مقولقول (سخنِ بازگفتهشده) در جملهٔ استفهامی نخست، برای کوتاهگویی حذف شده است، چراکه پرسش دوم بر آن دلالت میکند؛ و جملهٔ: « وَ لاٰ يُفْلِحُ السّٰاحِرُونَ » (و جادوگران رستگار نمیشوند) ممکن است جملهٔ حالیهای باشد که علتِ همان انکارِ برآمده از کلام موسی: « أَ سِحْرٌ هٰذٰا » را بیان میدارد؛ و نیز ممکن است خبری مستقل و بیانگر واقعیتی باشد که موسی با آن، خود را از دست زدن به سحر پاک و مبرّا میداند؛ زیرا او برای خویشتن رستگاری میبیند و باور دارد که جادوگران رستگار نخواهند شد.