تفسیر آیهٔ ۶۷ سورهٔ یونس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهٰارَ مُبْصِراً » تا پایان آیه (او کسی است که شب را برای شما قرار داد تا در آن آرام گیرید و روز را روشن ساخت...). این آیه بیانی را که در آیهٔ پیشین برای اثبات ربوبیت خدای متعال آمده بود کامل می‌کند. ربوبیت — چنان‌که می‌دانی — همان مالکیت و تدبیر است؛ و از آنجا که مالکیت خدای متعال در آیهٔ پیشین یاد شد، اکنون با ذکر تدبیری از تدابیر فراگیر او در این آیه که زندگی همگانی مردم با آن سامان می‌یابد و حیاتشان پایدار می‌ماند، معنای ربوبیت برای او تمام می‌شود.

برای اشاره به این تدبیر، همراه با یاد کردن شب، آرامش انسان‌ها در آن را ذکر کرد؛ و همراه با روز، روشنایی‌اش را که برانگیزانندهٔ آنان به انواع جنب‌وجوش‌ها و جابه‌جایی‌ها برای به‌دست‌آوردن توشهٔ زندگی و سامان‌بخشی به امور معاش است؛ زیرا زندگی انسانی نه صرفاً با حرکت سامان می‌پذیرد و نه فقط با سکون؛ از این رو خدای پاک و منزه این امر را با تاریکی شب تدبیر فرموده که موجب بازسازی و تجدید قوای نیروها پس از درماندگی، خستگی و رنج است، و انسان را به آسایش، انس گرفتن با خانواده، بهره‌مندی از اندوخته‌ها و دستاوردهای روز، و فراغت برای بندگی فرامی‌خواند؛ و نیز با روشنایی روز سامان داده که دیدن، و در پی آن اشتیاق و سپس تلاش و طلب را برمی‌انگیزد.