تفسیر آیهٔ ۴۰ سورهٔ یونس

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

خدای متعال می‌فرماید: « وَ مِنْهُمْ مَنْ يُؤْمِنُ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ لاٰ يُؤْمِنُ بِهِ وَ رَبُّكَ أَعْلَمُ بِالْمُفْسِدِينَ » (و از آنان کسی است که به آن ایمان می‌آورد، و از آنان کسی است که به آن ایمان نمی‌آورد، و پروردگارت به تبهکاران داناتر است). خداوند در این آیه آنان را به دو گروه تقسیم کرده است: کسانی که به قرآن ایمان می‌آورند و کسانی که به آن ایمان نمی‌آورند؛ سپس با کنایه از کسانی که ایمان نمی‌آورند یاد کرده که آنان تبهکارند. از این بیان نتیجه گرفته می‌شود کسانی که آنچه را در قرآن است تکذیب می‌کنند، تنها به این دلیل تکذیب کرده‌اند که اهل فساد و تباهی‌اند.

بنابراین، این آیه بیانگر وضعیت فعلیِ آنان است؛ وضعیتی که در آن گروهی ایمان دارند و گروهی کفر می‌ورزند، و نشان می‌دهد که کفر، برخاسته از رذیلهٔ تباهکاری و فسادانگیزی است.

اما آنچه برخی مفسران در تفسیر این آیه گفته‌اند — مبنی بر اینکه مراد این است: قوم تو مانند آن ستمکارانِ پیشین نخواهند بود که جز اندکی از آنان، همگی پیامبرانشان را تکذیب کردند و فرجامشان عذابِ ریشه‌کن‌کننده بود، بلکه قوم تو دو دسته خواهند بود: دسته‌ای در آینده به این قرآن ایمان می‌آورند و دسته‌ای هرگز ایمان نخواهند آورد — بی‌تردید معنایی بیرون از دلالت آیه است.