قُلۡ يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّاسُ قَدۡ جَآءَكُمُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّكُمۡۖ فَمَنِ ٱهۡتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهۡتَدِي لِنَفۡسِهِۦۖ وَمَن ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيۡهَاۖ وَمَآ أَنَا۠ عَلَيۡكُم بِوَكِيلٖ
بگو: «ای مردم، به راستی حق از سوی پروردگارتان برای شما آمده است؛ پس هر کس هدایت پذیرد، تنها به سود خود هدایت می‌یابد، و هر کس گمراه شود، تنها به زیان خود گمراه می‌شود، و من کارساز [و نگهبانِ اجباریِ] شما نیستم»؛
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۰۴ تا ۱۰۹ با هم
این آیات، پایان‌بخش سوره است و برآیندِ بیانات آن را بازگو می‌کند؛ بدین‌سان، به اجمال به توحید، معاد و نبوت اشاره دارد، و به پیروی از قرآن و شکیبایی در انتظار داوری خدا میان پیامبر و امتش فرمان می‌دهد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۸ سورهٔ یونس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۰، صفحهٔ ۱۳۱ تا ۱۳۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/10/108/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « قُلْ يٰا أَيُّهَا النّٰاسُ قَدْ جٰاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ » (بگو ای مردم، به راستی که حق از جانب پروردگارتان به‌سوی شما آمده است) که مقصود، قرآن یا همان دعوت برحقّی است که در خود دارد. و سخن پروردگار: « فَمَنِ اهْتَديٰ » (پس هر کس هدایت یابد...) تا پایان آیه، به مردم اعلام می‌کند که آنان در انتخاب راه خویش مختارند و اختیار از ایشان سلب نشده است؛ با روشن ساختن این حقیقت که حق—در حالی که به‌سویشان آمده—حکمش این است که هر کس به‌سوی آن هدایت پذیرد، تنها به سود خود ره یافته و نفعش به خود او بازمی‌گردد، و هر کس از آن گمراه گردد، تنها به زیان خود گمراه شده و آسیبش بر خویشتن اوست. پس آنان می‌توانند هر چه را دوست دارند، از سود یا زیان، برای خود برگزینند، و پیامبر (ص) وکیل و کارگزار آنان نیست که کاری را که بر عهدهٔ خودِ آن‌هاست به انجام رساند. بنابراین آیه کنایه از واجب بودنِ هدایت یافتنِ آنان به‌سوی حق است، زیرا سودشان در همان نهفته است.