وَإِن يَمۡسَسۡكَ ٱللَّهُ بِضُرّٖ فَلَا كَاشِفَ لَهُۥٓ إِلَّا هُوَۖ وَإِن يُرِدۡكَ بِخَيۡرٖ فَلَا رَآدَّ لِفَضۡلِهِۦۚ يُصِيبُ بِهِۦ مَن يَشَآءُ مِنۡ عِبَادِهِۦۚ وَهُوَ ٱلۡغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ
و اگر خدا آسیبی به تو برساند، هیچ برطرف‌کننده‌ای جز خود او برای آن نیست؛ و اگر برای تو خیری بخواهد، هیچ بازدارنده‌ای در برابر فضل او نخواهد بود؛ آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد می‌رساند، و او بسیار آمرزنده و مهربان است؛
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۰۴ تا ۱۰۹ با هم
این آیات، پایان‌بخش سوره است و برآیندِ بیانات آن را بازگو می‌کند؛ بدین‌سان، به اجمال به توحید، معاد و نبوت اشاره دارد، و به پیروی از قرآن و شکیبایی در انتظار داوری خدا میان پیامبر و امتش فرمان می‌دهد. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۰۷ سورهٔ یونس، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۱۰، صفحهٔ ۱۳۱ تا ۱۳۳ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/10/107/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « إِنْ يَمْسَسْكَ اللّٰهُ بِضُرٍّ فَلاٰ كٰاشِفَ لَهُ إِلاّٰ هُوَ » إلخ (و اگر خدا به تو آسیبی برساند، هیچ‌کس جز او برطرف‌کننده‌اش نیست...)؛ این جمله، حالیه است (حالتی را در ادامه بیان می‌کند) و کامل‌کنندهٔ بیانِ آیهٔ پیشین به شمار می‌رود. معنای آیه چنین است: به‌جای خدا چیزی را نخوان که نه سودی برای تو در نزد آن است و نه زیانی، در حالی که هر آسیبی را که خدا به تو برساند، جز او کسی برطرف نمی‌کند، و هر خیری را که برایت اراده فرماید، هیچ‌کس بازدارنده‌اش نخواهد بود. پس تنها او چیره و مسلط بر هستی است نه دیگری، و به خواست و ارادهٔ خویش خیر را به بندگانش می‌رساند؛ با این همه، بسیار آمرزنده و مهربان است، گناهان بندگانش را می‌آمرزد و به آنان رحم می‌کند. آراسته بودنِ خدا به این صفات والا و تهی‌دست بودنِ غیر او از آن‌ها، ایجاب می‌کند که عبادت و دعا تنها به او اختصاص یابد.