سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۱ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰لَمۡ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأۡتِيَهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُکافران از اهل کتاب و مشرکان دست‌بردار نبودند، تا آنکه دلیل آشکار و روشن برایشان بیاید؛خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۲ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰رَسُولٞ مِّنَ ٱللَّهِ يَتۡلُواْ صُحُفٗا مُّطَهَّرَةٗپیامبری از سوی خدا که صحیفه‌هایی پاکیزه [از هر باطل و آلودگی] را تلاوت کند؛خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۳ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰فِيهَا كُتُبٞ قَيِّمَةٞکه در آن‌ها احکام و نوشته‌هایی استوار و پایدار است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۴ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَةُو کسانی که کتاب آسمانی به آنان داده شد پراکنده نشدند و اختلاف نکردند، مگر پس از آنکه دلیل آشکار برایشان آمد.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۵ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰وَمَآ أُمِرُوٓاْ إِلَّا لِيَعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مُخۡلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُواْ ٱلزَّكَوٰةَۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلۡقَيِّمَةِو فرمانی به آنان داده نشده بود مگر اینکه خدا را بپرستند در حالی که دین را ویژهٔ او ساخته و حق‌گرا باشند، و نماز برپا دارند و زکات بپردازند؛ و این است دین و آیینِ استوار.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۶ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنۡ أَهۡلِ ٱلۡكِتَٰبِ وَٱلۡمُشۡرِكِينَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَٰلِدِينَ فِيهَآۚ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ شَرُّ ٱلۡبَرِيَّةِبی‌گمان کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کفر ورزیدند در آتش دوزخ‌اند و همواره در آن ماندگارند؛ آنان بدترینِ آفریدگانند.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۷ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أُوْلَٰٓئِكَ هُمۡ خَيۡرُ ٱلۡبَرِيَّةِبی‌گمان کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند، آنانند که بهترینِ آفریدگانند.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۹۸ · آیهٔ ۸ ترجمهٔ فارسی · جلد ۲۰جَزَآؤُهُمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ جَنَّٰتُ عَدۡنٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ خَٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدٗاۖ رَّضِيَ ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ وَرَضُواْ عَنۡهُۚ ذَٰلِكَ لِمَنۡ خَشِيَ رَبَّهُۥپاداشِ آنان نزد پروردگارشان، باغ‌های ماندگارِ بهشت است که جویبارها از زیر [درختان] آن روان است، همیشه و جاودانه در آن می‌مانند؛ خدا از آنان خشنود است و آنان نیز از او خشنودند. این [نعمت و رستگاری] برای کسی است که از پروردگار خود خشیت داشته باشد (در برابر او پروا پیشه کند).خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی