جلد ۴ · ۹ آیه

آیه‌های تفسیر سورهٔ نساء، آیه‌های ۲ تا ۱۰

هر آیه را انتخاب کنید تا به بخش متناظر تفسیر بروید.

متن عربی آیه‌ها از همان نسخهٔ کتاب گرفته شده است.
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۲ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِۖ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبٗا كَبِيرٗااموال یتیمان را به آنان بازگردانید، و مالِ ناپاک و بی‌ارزش [خود] را جایگزینِ مال پاکیزه و مرغوب [آنان] نکنید، و اموالشان را همراه با اموال خود نخورید؛ چرا که این کار، گناهی بزرگ است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۳ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تُقۡسِطُواْ فِي ٱلۡيَتَٰمَىٰ فَٱنكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ مَثۡنَىٰ وَثُلَٰثَ وَرُبَٰعَۖ فَإِنۡ خِفۡتُمۡ أَلَّا تَعۡدِلُواْ فَوَٰحِدَةً أَوۡ مَا مَلَكَتۡ أَيۡمَٰنُكُمۡۚ ذَٰلِكَ أَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَعُولُواْو اگر بیم دارید که در کار یتیمان دادگری نکنید، پس با زنانی که برای شما دلخواه‌اند، دو یا سه یا چهار تن، ازدواج کنید؛ و اگر بیم دارید که عدالت نورزید، تنها به یک همسر یا به کنیزانی که در تملک دارید بسنده نمایید؛ این کار نزدیک‌تر است به اینکه ستم روا ندارید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۴ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَءَاتُواْ ٱلنِّسَآءَ صَدُقَٰتِهِنَّ نِحۡلَةٗۚ فَإِن طِبۡنَ لَكُمۡ عَن شَيۡءٖ مِّنۡهُ نَفۡسٗا فَكُلُوهُ هَنِيٓـٔٗا مَّرِيٓـٔٗاو مهریهٔ زنان را به عنوان پیشکشی خالصانه و از سرِ وظیفه به خودشان بپردازید؛ ولی اگر با رضایتِ خاطر چیزی از آن را به شما بخشیدند، آن را گوارا و نوشین مصرف کنید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۵ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ ٱلَّتِي جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ قِيَٰمٗا وَٱرۡزُقُوهُمۡ فِيهَا وَٱكۡسُوهُمۡ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاو اموال خود را که خداوند مایهٔ برپایی و سامان زندگی‌تان قرار داده است به کم‌خردان مسپارید؛ ولی از درآمدِ آن روزی‌شان دهید و جامه بر تنشان کنید و با آنان سخنی پسندیده و شایسته بگویید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۶ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَٱبۡتَلُواْ ٱلۡيَتَٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُواْ ٱلنِّكَاحَ فَإِنۡ ءَانَسۡتُم مِّنۡهُمۡ رُشۡدٗا فَٱدۡفَعُوٓاْ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡۖ وَلَا تَأۡكُلُوهَآ إِسۡرَافٗا وَبِدَارًا أَن يَكۡبَرُواْۚ وَمَن كَانَ غَنِيّٗا فَلۡيَسۡتَعۡفِفۡۖ وَمَن كَانَ فَقِيرٗا فَلۡيَأۡكُلۡ بِٱلۡمَعۡرُوفِۚ فَإِذَا دَفَعۡتُمۡ إِلَيۡهِمۡ أَمۡوَٰلَهُمۡ فَأَشۡهِدُواْ عَلَيۡهِمۡۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِيبٗاو یتیمان را بیازمایید تا هنگامی که به سنِ ازدواج برسند؛ پس اگر در آنان رشدی [در ادارهٔ مال] یافتید، اموالشان را به خودشان بسپارید، و آن را به اسراف و شتاب پیش از آنکه بزرگ شوند نخورید؛ و آن‌که بی‌نیاز است باید پاک‌دامنی ورزد [و چشم بپوشد]، و آن‌که نیازمند است به شایستگی [و در حدّ زحمتش] مصرف کند؛ و هنگامی که اموالشان را به آنان سپردید بر ایشان گواه گیرید، و خداوند برای حسابرسی بسنده است.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۷ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴لِّلرِّجَالِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ وَلِلنِّسَآءِ نَصِيبٞ مِّمَّا تَرَكَ ٱلۡوَٰلِدَانِ وَٱلۡأَقۡرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنۡهُ أَوۡ كَثُرَۚ نَصِيبٗا مَّفۡرُوضٗابرای مردان، از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای نهاده‌اند سهمی است؛ و برای زنان [نیز] از آنچه پدر و مادر و نزدیکان بر جای گذاشته‌اند سهمی است؛ خواه از آن اندک باشد یا بسیار؛ سهمی معین و واجب.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۸ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَإِذَا حَضَرَ ٱلۡقِسۡمَةَ أُوْلُواْ ٱلۡقُرۡبَىٰ وَٱلۡيَتَٰمَىٰ وَٱلۡمَسَٰكِينُ فَٱرۡزُقُوهُم مِّنۡهُ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلٗا مَّعۡرُوفٗاو هرگاه هنگام تقسیم [ارث]، خویشاوندان [غیروارث] و یتیمان و بینوایان حاضر شدند، از آن [مال] چیزی به آنان ببخشید و با آنان سخنی پسندیده و شایسته بگویید.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۹ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴وَلۡيَخۡشَ ٱلَّذِينَ لَوۡ تَرَكُواْ مِنۡ خَلۡفِهِمۡ ذُرِّيَّةٗ ضِعَٰفًا خَافُواْ عَلَيۡهِمۡ فَلۡيَتَّقُواْ ٱللَّهَ وَلۡيَقُولُواْ قَوۡلٗا سَدِيدًاو کسانی که اگر پس از خود فرزندانی ناتوان بر جای می‌گذاشتند بر [آیندهٔ] آنان بیمناک می‌بودند، باید [از ستم بر یتیمانِ دیگران نیز] پروا کنند؛ پس باید از خدا بترسند و سخنی درست و استوار بگویند.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی
سورهٔ ۴ · آیهٔ ۱۰ ترجمهٔ فارسی · جلد ۴إِنَّ ٱلَّذِينَ يَأۡكُلُونَ أَمۡوَٰلَ ٱلۡيَتَٰمَىٰ ظُلۡمًا إِنَّمَا يَأۡكُلُونَ فِي بُطُونِهِمۡ نَارٗاۖ وَسَيَصۡلَوۡنَ سَعِيرٗابی‌گمان کسانی که اموال یتیمان را به ستم می‌خورند، جز این نیست که در شکم‌های خود آتش فرو می‌برند، و به‌زودی به آتشی افروخته درخواهند آمد.خواندن تفسیر المیزان ←برو به تفسیر معنوی