أَوَلَا يَرَوۡنَ أَنَّهُمۡ يُفۡتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٖ مَّرَّةً أَوۡ مَرَّتَيۡنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمۡ يَذَّكَّرُونَ
آیا نمی‌بینند که در هر سال یک یا دو بار آزموده می‌شوند؟ با این حال باز هم نه توبه می‌کنند و نه پند می‌گیرند.
تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر
بیان
تفسیر آیه‌های ۱۲۴ تا ۱۲۹ با هم
این آیات، بخش پایانی آیات سورهٔ برائت است و حال مؤمنان و منافقان را به هنگام فرود آمدن سوره‌های قرآن یادآور می‌شود. ادامه در متن کامل
تفسیر آیهٔ ۱۲۶ سورهٔ توبه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۹، صفحهٔ ۴۰۹ تا ۴۱۰ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/9/126/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال می‌فرماید: « أَ وَ لاٰ يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عٰامٍ مَرَّهً أَوْ مَرَّتَيْنِ » (آیا نمی‌بینند که هر سال یک یا دو بار آزموده می‌شوند؟) تا پایان آیه. این پرسش برای تقریر (واداشتن به اعتراف) است؛ یعنی چه شده است که نمی‌اندیشند و عبرت نمی‌گیرند، در حالی که می‌بینند هر سال یک یا دو بار گرفتار بلا و امتحان می‌شوند، ولی باز نافرمانی خدا می‌کنند و از عهدهٔ این آزمون الهی برنمی‌آیند، و نه توبه می‌کنند و نه پند می‌گیرند؟ اگر در این باره می‌اندیشیدند، به وظیفهٔ خطیر خود پی می‌بردند و یقین می‌کردند که پافشاری بر این شیوه، سرانجام به انباشته‌شدن پلیدی روی پلیدی و هلاکت همیشگی و زیان‌کاری جاودانه می‌انجامد.