وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاعِمَةٞ
در آن روز، چهرههایی غرق در نعمت و شاداباند؛
تفسیر آیهٔ ۸ سورهٔ غاشیه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۷۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/88/8/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نٰاعِمَهٌ »؛ [ناعمه] از «نُعومت» (نرمی و شادابی) است و کنایه از خرّمی و شادمانیِ نمایان بر چهره است، همانطور که میفرماید: «تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَهَ النَّعِيمِ» (طراوت نعمت را در چهرههایشان بازمیشناسی؛ مطففین: ۲۴)؛ یا اینکه از «نعمت» است، یعنی برخوردار از نعمت و غرق در آسایشاند. و گفته شده است: این جمله بر سخن قبلی: « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خٰاشِعَهٌ » عطف نشده است تا به جدایی و تفاوت تمامعیار میان حال دو گروه اشاره داشته باشد.