فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ
در آن تختهایی برافراشته است،
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ غاشیه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۷۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/88/13/
فيها سرر مرفوعة
فِيهَا سُرُرٞ مَّرۡفُوعَةٞ
در آن تختهایی برافراشته است،
تفسیر آیهٔ ۱۳ سورهٔ غاشیه، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۷۴ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/88/13/
تفسیر این آیه همراه آیههای دیگر
بیان
تفسیر آیههای ۱۰ تا ۱۶ با هم
خدای متعال میفرماید: « فِي جَنَّهٍ عٰالِيَهٍ -إلي قوله- وَ زَرٰابِيُّ مَبْثُوثَهٌ »؛ مراد از بلندی بهشت، بلندی درجات، شرافت و شکوهِ آن و فراوانی و گستردگی خوشیهای زندگی در آن است؛ زیرا در بهشت، زندگیای است که هیچ مرگی همراهش نیست، لذتی است که دردی به آن نمیآمیزد، و شادمانیای است که هیچ غم و اندوهی به آن راه ندارد؛ و در آنجا فراتر از آنچه بخواهند برایشان فراهم است. ادامه در متن کامل
تفسیر آیههای ۱۳ تا ۱۶ با هم
و سخن او: « فِيهٰا سُرُرٌ مَرْفُوعَهٌ »؛ «سُرُر» جمع «سریر» (تخت) است، و در بلندیِ تختها، جلالت و بزرگیِ تکیهزننده بر آنها نمایان است. ادامه در متن کامل