تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ غاشیه

تفسیر این آیه در المیزان

بیان

و سخن خدای متعال: « لاٰ تَسْمَعُ فِيهٰا لاٰغِيَهً »؛ یعنی آن چهره‌ها در بهشت هیچ سخن بیهوده‌ای که فایده‌ای در آن نباشد نمی‌شنوند.

بحث روایی

و در تفسیر قمی، دربارهٔ فرمودهٔ خدای متعال: « لاٰ تَسْمَعُ فِيهٰا لاٰغِيَهً » (در آنجا سخن بیهوده‌ای نمی‌شنود) آمده است که فرمود: سخن بیهوده و دروغ.

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۰ تا ۱۶ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « فِي جَنَّهٍ عٰالِيَهٍ -إلي قوله- وَ زَرٰابِيُّ مَبْثُوثَهٌ »؛ مراد از بلندی بهشت، بلندی درجات، شرافت و شکوهِ آن و فراوانی و گستردگی خوشی‌های زندگی در آن است؛ زیرا در بهشت، زندگی‌ای است که هیچ مرگی همراهش نیست، لذتی است که دردی به آن نمی‌آمیزد، و شادمانی‌ای است که هیچ غم و اندوهی به آن راه ندارد؛ و در آنجا فراتر از آنچه بخواهند برایشان فراهم است. ادامه در متن کامل