تفسیر آیهٔ ۱۴ سورهٔ انفطار

تفسیر این آیه همراه آیه‌های دیگر

بیان

تفسیر آیه‌های ۱۳ و ۱۴ با هم

خدای متعال می‌فرماید: « إِنَّ الْأَبْرٰارَ لَفِي نَعِيمٍ وَ إِنَّ الْفُجّٰارَ لَفِي جَحِيمٍ »؛ کلامی نوآغاز است که نتیجهٔ ثبت و نگهداری اعمال به دست نویسندگان و آشکار شدنش در روز قیامت را بیان می‌کند.

«ابرار» کسانی‌اند که کردارشان نیکوست، و «فُجّار» کسانی هستند که در گناهان پرده‌دری کرده‌اند؛ و ظاهر این است که مقصود از فجار در اینجا، کافرانِ پرده‌در هستند، چراکه هیچ مؤمنی در آتش جاودانه نمی‌ماند؛ و نکره آمدنِ «نعيم» (نعمتی بزرگ) و «جحيم» (دوزخی هولناک) -چنان‌که گفته‌اند- اشاره به بزرگداشت و هول‌انگیز نشان دادنِ آن‌ها دارد.