وَإِذَا ٱلسَّمَآءُ كُشِطَتۡ
و آنگاه که آسمان از جا برکنده شود،
تفسیر آیهٔ ۱۱ سورهٔ تکویر، از «المیزان فی تفسیر القرآن»، علامه سید محمدحسین طباطبایی، جلد ۲۰، صفحهٔ ۲۱۵ تا ۲۱۶ (چاپ بیروت، مؤسسهٔ اعلمی) — تفسیر روان المیزان، tafsiralmizan.ir/ayah/81/11/
تفسیر این آیه در المیزان
بیان
خدای متعال میفرماید: « وَ إِذَا السَّمٰاءُ كُشِطَتْ ». در مجمعالبیان آمده است: «کَشْط» یعنی برکندن و جدا کردن چیزی از روی چسبندگی شدید؛ ازاینرو با درهم پیچیده شدن آسمان تطبیق میکند، همانگونه که در این سخن خدا آمده است: «وَ السَّمٰاوٰاتُ مَطْوِيّٰاتٌ بِيَمِينِهِ» (زمر: ۶۷؛ و آسمانها پیچیدهشده در دست قدرت اوست) و این سخن او:
«وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمٰاءُ بِالْغَمٰامِ وَ نُزِّلَ الْمَلاٰئِكَهُ تَنْزِيلاً» (فرقان: ۲۵؛ و روزی که آسمان با ابرها شکافته شود و فرشتگان به صورت ویژهای فرود آیند) و دیگر آیاتی که این معنا را آشکار میسازند.
بحث روایی
و دربارهٔ سخن او: « وَ إِذَا السَّمٰاءُ كُشِطَتْ » فرمود: «نابود و بیاثر میگردد.»